Druh Adam Kamiński – życie w służbie harcerskim ideałom
10 października 2026 roku zmarł hm. Adam Kamiński, wieloletni komendant Hufca ZHP im. Szarych Szeregów w Krzeszowicach, instruktor harcerski, społecznik i inżynier. Przez dziesięciolecia był związany z krzeszowickim harcerstwem, wychowując kolejne pokolenia zuchów, harcerzy i instruktorów. Pozostawił po sobie nie tylko zapisane w kronikach dokonania, ale przede wszystkim pamięć ludzi, z którymi pracował i których spotykał na swojej drodze.
Swoją harcerską drogę Adam Kamiński rozpoczął już w latach sześćdziesiątych XX wieku, pracując z zuchami, najmłodszymi członkami Związku Harcerstwa Polskiego. Organizował gry i zabawy, prowadził zbiórki, grał na gitarze i śpiewał. Dla kilkuletnich chłopców był nie tylko drużynowym, ale również wzorem i przewodnikiem, który przez wspólne działanie uczył zasad harcerskiego życia.
Z czasem podejmował kolejne odpowiedzialne funkcje. Działał w ośrodku ZHP im. Szarych Szeregów w Krzeszowicach, kontynuując dzieło harcmistrzyni Aleksandry Wróblewskiej, ważnej postaci lokalnego harcerstwa. Następnie objął funkcję komendanta krzeszowickiego hufca, którą pełnił przez kilkanaście lat. W tym czasie rozwijała się działalność drużyn i szczepów, organizowano zbiórki, gry terenowe, obozy, wędrówki i zimowiska. Była to codzienna praca wychowawcza, której znaczenie wykraczało daleko poza harcerskie spotkania.
Dbał o pamięć o Szarych Szeregach, bohaterze krzeszowickiego hufca, oraz o pielęgnowanie harcerskich tradycji. Jego zaangażowanie dostrzegano również na szczeblu chorągwi. Był członkiem Rady Krakowskiej Chorągwi ZHP oraz Sądu Harcerskiego. Współpracował z innymi komendantami hufców, dzieląc się doświadczeniem i uczestnicząc w życiu organizacji.
Harcerstwo pozostało dla niego ważne także po zakończeniu aktywnej służby instruktorskiej. Utrzymywał kontakty z dawnymi współpracownikami i przyjaciółmi, interesował się ich losami, wspierał ich w trudnych chwilach. Do końca życia pozostawał również zaangażowany w działalność Stowarzyszenia Przyjaciół Harcerstwa w Krakowie, którego władz był członkiem.
Adam Kamiński ukończył Technikum Łączności w Krakowie, a następnie wybrał studia architektoniczne. Zawodowo pracował początkowo jako urzędnik, później prowadził firmę remontowo-budowlaną, a w ostatnich latach zajmował się usługami projektowymi. Wykonywał projekty, obliczenia i ekspertyzy, pracował również jako inspektor nadzoru, kontrolując zgodność robót budowlanych z dokumentacją. W życiu zawodowym kierował się uczciwością i przywiązaniem do własnych przekonań. W latach osiemdziesiątych zrezygnował z dalszej kariery zawodowej, nie chcąc postępować wbrew swoim zasadom. Ważniejsze od korzyści materialnych były dla niego prawda, odpowiedzialność i zgodność działania z sumieniem.
Osoby, które go znały, zapamiętały go jako człowieka otwartego i szczerego, mającego własne zdanie i potrafiącego jasno je wyrażać. Bywał bezpośredni, czasem szorstki, ale konsekwentnie bronił wyznawanych wartości. Każdemu okazywał szacunek, niezależnie od pozycji społecznej czy materialnej. Był wrażliwy na krzywdę i niesprawiedliwość, służył dobrą radą i wspierał innych.
Ważnym drogowskazem pozostawały dla niego zasady Prawa Zucha: miłość do Polski, dzielność, prawdomówność, pamięć o obowiązkach, życzliwość i dążenie do doskonalenia siebie. Patriotyzm łączył z nauką, pracą i wypełnianiem obywatelskich powinności. Przy harcerskim ognisku przypominał, że wszyscy są równi i wszyscy pochodzą od jednego Boga.
Druh Adam pozostawił po sobie wiele lat służby, wychowania i organizowania harcerskiego życia. Świadectwem jego działalności są kroniki drużyn, szczepów i hufca, a także odznaczenia i wyróżnienia. Najważniejszym śladem pozostaje jednak pamięć kolejnych pokoleń harcerzy i instruktorów, dla których był drużynowym, komendantem, wychowawcą i przyjacielem.
W sobotę 17 października 2026 roku rodzina, przyjaciele, harcerze i byli współpracownicy pożegnali go podczas uroczystości pogrzebowych w Krzeszowicach. Harcerze oddali hołd swojemu wieloletniemu komendantowi tradycyjnymi pieśniami obrzędowymi i ogniskowymi.
Czuwaj, Druhu Adamie
